Ի՞նչ է հաճարը․ հնագույն հացահատիկը մեր սեղանին
Հաճարը ցորենի հնագույն տեսակներից է, որը մարդիկ մշակում են հազարավոր տարիներ։ Այս ուղեցույցում կպատմենք, թե ինչով է հաճարը տարբերվում սովորական ցորենից, ինչ սննդային արժեք ունի և ինչպես օգտագործել այն խոհանոցում։
Ի՞նչ է հաճարը
Հաճարը (հայտնի է նաև «էմմեր» անունով) ցորենի հնագույն, թաղանթապատ տեսակ է․ նրա հատիկը հասունանալիս մնում է ամուր թեփուկի մեջ, որը պաշտպանում է հատիկը և օգնում պահպանել նրա բնական հատկությունները։ Հայկական լեռնաշխարհում հաճարը մշակվել է դարեր շարունակ և ավանդական խոհանոցի կարևոր մասն է։
Ի տարբերություն ժամանակակից բարձր բերքատվության սորտերի՝ հաճարը գրեթե չի ենթարկվել սելեկցիոն փոփոխությունների։ Հենց դրա համար այն հաճախ ընտրում են բնական, քիչ մշակված սնունդ նախընտրողները։
Սննդային արժեքը
Հաճարը առանձնանում է հարուստ բաղադրությամբ․ 100 գրամ հատիկը պարունակում է
- սպիտակուց՝ ավելի շատ, քան սովորական ցորենը,
- բջջանյութ, որը նպաստում է լավ մարսողությանը,
- մագնեզիում, ցինկ և երկաթ,
- B խմբի վիտամիններ։
Ինչպե՞ս օգտագործել
Ամբողջական հատիկով հաճարից պատրաստում են շիլաներ, ապուրներ և եփուկներ․ եփելուց առաջ խորհուրդ է տրվում հատիկը լվանալ և թողնել ջրի մեջ 20-30 րոպե։ Հաճարի ալյուրով թխում են հաց, բլիթներ և թխվածքաբլիթներ․ այն թխվածքին տալիս է մեղմ ընկուզային համ և մուգ ոսկեգույն երանգ։
Հատիկ Հատիսում կգտնեք և՛ ամբողջական հատիկով հաճար, և՛ 100% մաքուր հաճարից աղացված ալյուր։
